علاءالدین
علاءالدین

دوران ممنوعیت مشروبات الکلی در ایالات‌متحده امریکا برای صنعت بستنی بسیار سودآور بود. بسیاری از افراد به‌جای مشروبات الکلی بستنی می‌خوردند! کارخانه‌های مشروب سازی اغلب به کارخانه‌های بستنی تبدیل می‌شدند. اگرچه لغو ممنوعیت مشروبات الکلی در سال 1933 و رکود متعاقب آن، فروش بستنی را کند کرد ولی این صنعت همچنان در حال رشد بود. صنعت سینما به‌ویژه در تزیین بستنی نقش مهمی داشت و صحنه‌هایی را که ستاره‌ها از بستنی‌های یخ‌زده لذت می‌بردند، در بسیاری از فیلم‌ها دیده می‌شد. کم‌کم مجالس خوردن بستنی شهرها به وجود آمدند.

3rd September 1935: The ‘Stop Me And Buy One’ Walls Ice Cream Tricycle salesman gets a small customer. (Photo by David Savill/Topical Press Agency/Getty Images)

پس از جنگ جهانی دوم و سهولت دسترسی به مواد اولیه، صنعت بستنی بیش از 20  واحد بستنی در سال را به ازای هر آمریکایی تولید کرد. در دهه 1950، رقابتی بین بستنی‌فروشی‌ها و داروخانه‌هایی که بستنی بسته‌بندی‌شده را می‌فروختند، شکل گرفت. در این زمان بود که استفاده از مواد کم کیفیت (ازنظر ارزش غذایی کم کیفیت ولی خوش‌مزه!) افزایش یافت. بسیاری از تولیدکنندگان درصد زیادی از کره را اضافه می‌کردند و مقدار زیادی هوا را داخل بستنی می‌ریزند تا کارتن را پر کنند.

دهه 1970 شاهد توسعه تولیدکنندگان بستنی لذیذ با تأکید بر مواد طبیعی بود. مردم همچنین به ساخت بستنی در خانه علاقه‌مند شدند و برخی از رستوران‌ها، بستنی خانگی را در لیست دسرهای خود ارائه دادند.

 

اشتراک گذاری Telegram Facebook WhatsApp Twitter

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × 2 =